Min Pommerland
Verfasser nicht bekannt

As ik noch bi di wier,
min Pommerland,
heff ik woll wüßt ,
wur schön du büßt,
un heff mi freugt an Land un Strand,
an brune Heid un witten Sand,
an Busch un Brook, an Has' un Reh,
un an de wiede blage See.
Nu, dat ik nich mier bi di bün,
min Pommernland,
nun weet ik ierst,
wat du mier wierst:
nu geiht mir't ümmern dörch den Sinn,
wat ik so arm ahn Hei at bün,
un deepe Not kümmt över mi,
ach, künn ik doch torüch na di,
min Pommernland